Vrijuit spreken
Songtekst - Vrijuit spreken
Wat ik vroeger leerde om er bij te horen
Antwoord geven zonder te verstoren
Iedereen lijkt tevreden en blij
Maar deze stem is niet van mij
De dader die ik ben,
van het verliezen van m'n eigen stem
Hoe zou het zijn om vrijuit te spreken
Om het oude patroon te doorbreken
Wat gebeurt er eigenlijk in mij
Welke trigger ga ik aan voorbij
Bij het uiten, voelen dat het niet klopt
Blijft zich herhalen zonder dat het stopt
Veel zeggen maakt mijn verhaal
Achteraf de schaamte waar ik van baal
Minachtende woorden die galmen: jij bent dom
Dat hoor ik mezelf zeggen, al klinkt dat stom
Al geef ik als reactie een lelijke preek
Dit is enkel mijn overleving die spreekt
En dan mijn oordelen die ik in een ander zie
Zijn juist weer de kritieken op m'n zelfreflectie
Wijzend naar de schuld van anderen
Zorgt dat ik niet kan veranderen
De dader die ik ben,
van het verliezen van m'n eigen stem
Hoe zou het zijn om vrijuit te spreken
Om het oude patroon te doorbreken
Wat gebeurt er eigenlijk in mij
Welke triggers zet ik op een rij
M'n verleden verwerken om verder te komen
Laat alle emoties maar vol op stromen
Om met m'n innerlijk kind te bouwen
aan oké te Zijn in vertrouwen
Met de nieuwe krachtige zinnen
Voel ik me verbonden van binnen
Met de waarheid die ik ga laten horen
Weet ik me nu uit te drukken met woorden
En om de dingen te laten zonder belang
Dan heb ik in mezelf meer toegang
De dader die ik ben,
van het verliezen van m'n eigen stem
Hoe zou het zijn om vrijuit te spreken
Om het oude patroon te doorbreken
Wat gebeurt er eigenlijk in mij
Welke trigger maakt me blij
Zonder te schreeuwen, zwijgen, of me in te houden
Ga ik de wereld nu in alle rust aanschouwen
Dus ik loop niet langer weg
Van wat ik nu zelf zeg!
Het verhaal achter Vrijuit Spreken
Met trots deel ik het openingsnummer van mijn album Resonance. Dit lied vormt het fundament van de hele muzikale reis, omdat het de confrontatie aangaat met iets wat we bijna allemaal wel herkennen: het verliezen van je eigen stem om de vrede te bewaren.
Als kind leren we vaak onbewust hoe we ons moeten gedragen om erbij te horen. We geven antwoorden die de boel niet verstoren, we sussen, en we houden ons in. Iedereen om je heen lijkt tevreden en blij, tot het moment dat je je realiseert: deze stem is niet van mij.
Dit nummer is een eerlijke, soms pijnlijke inkijk in de mechanismen die daarna ontstaan. Want wat gebeurt er als je die onderdrukte stem later wél probeert te uiten? Vaak schieten we dan door. We gaan pleasen, praten te veel uit zenuwen, of reageren fel met een lelijke preek. Achteraf volgt de schaamte, of die genadeloze interne criticus die fluistert dat je 'dom' bent geweest. Maar in dit nummer erken ik: dat is enkel de overleving die spreekt.
"De dader die ik ben,
van het verliezen van m'n eigen stem
Hoe zou het zijn om vrijuit te spreken
Om het oude patroon te doorbreken"
De echte transformatie in dit lied begint bij de bereidheid om naar binnen te kijken. Te stoppen met wijzen naar de schuld van anderen, en de oordelen die ik in de buitenwereld zie, te herkennen als kritiek op mezelf. Door de triggers op een rij te zetten en de emoties volop te laten stromen, ontstaat er ruimte voor heling. Ruimte om samen met het innerlijk kind te bouwen aan vertrouwen.
Vrijuit spreken gaat uiteindelijk niet over schreeuwen, overal tegenaan trappen of je juist inhouden. Het gaat over verbinding van binnenuit. Krachtige, nieuwe zinnen spreken vanuit jouw eigen waarheid. En wanneer je dat kunt, ontstaat er een diepe innerlijke rust. Een rust van waaruit je de wereld kunt aanschouwen, zonder nog langer weg te lopen van wie je bent en wat je zegt.