Loyaliteit
Songtekst - Loyaliteit
Als kind zag ik als een van m'n belangrijkste taken
Er alles voor over hebben om m'n ouders gelukkig te maken
In de onderstroom voelde ik hun verborgen pijn
Waarom mocht dat juist niet zichtbaar zijn?
Overtuigt van m'n schuld, dat komt door mij
Waarom maak ik m'n ontstemde ouders niet blij?
De relatie tussen m'n ouders hield geen stand
Waarom voelde ik ook hier de schuld aan mijn kant?
Met hun scheiding heb ik een zijde moeten kiezen
Waarom moest ik de ander daardoor verliezen?
Ik voelde me niet voldoende gehoorzaam of lief
Waarom breidde m'n eigenwaarde zich uit als negatief?
Alles dragen en ontkennen hield me verlegen en voelde niet fijn
Waarom wilde ik geen hulp aanvaarden, maar zelfstandig en groot zijn?
Als puber ging ik m'n liefde zoeken bij anderen
Waarom hoopte ik hiermee m'n zelfbeeld te veranderen?
Ik ging harder m'n best doen, zorgen voor twee
Waarom neem ik dit patroon van redden nu nog mee?
M'n eigen weg zoeken bij m'n ouders als hele strijd
Waarom die sterk verbonden onzichtbare loyaliteit?
Intussen is m'n rol van kind naar moeder vertaald
Waarom heeft hetzelfde zich voor m'n kinderen herhaald?
Ik heb dit allemaal voor ze willen stoppen
Waarom kwam 't systeem hier toch mee op de proppen?
Om tussen dader en slachtoffer te balanceren
Heb ik super veel van kunnen leren
Dankbaar weet ik nu de weg van loyaliteit te veranderen
Naar mezelf, m'n kinderen, ouders en anderen
M'n ervaringen hebben me doen verrijken
Om anders naar het systeem te durven kijken
Geen oordelen meer, maar om me te verbinden
Weet ik mijn plek in het veld te vinden
Ik zie nu als een van mijn aller belangrijkste taken
Er alles voor over hebben om mezelf gelukkig te maken
Het verhaal achter Loyaliteit
In deze songtekst ga ik de diepte in over een van de meest hardnekkige patronen binnen een familiesysteem: onbewuste loyaliteit en de neiging om als kind het geluk van je ouders te willen dragen.
Als kind voelde ik haarfijn de onderstroom en de verborgen pijn van mijn ouders aan. Onbewust nam ik de schuld van hun verdriet en de uiteindelijke scheiding op mijn schouders. Ik dacht: als ik maar lief genoeg ben, als ik maar hard genoeg mijn best doe, dan maak ik ze blij. Het resulteerde in het kiezen van zijdes, het wegcijferen van mijn eigen behoeftes en een diep ingesleten rol als 'redder'. Een patroon dat ik niet alleen meenam in mijn volwassen relaties, maar dat zich onbedoeld zelfs herhaalde toen ik zelf moeder werd.
Het nummer neemt je mee langs alle vragen die bij dit proces horen: Waarom neem ik dit patroon mee? Waarom speelde dit systeem weer op?
"Dankbaar weet ik nu de weg van loyaliteit te veranderen
Naar mezelf, m'n kinderen, ouders en anderen
Geen oordelen meer, maar om me te verbinden
Weet ik mijn plek in het veld te vinden"
De echte transformatie in dit lied zit in het loslaten van het oordeel. Door anders naar het systeem te kijken, ontstaat er ruimte voor heling — niet alleen voor jezelf, maar ook voor de generaties na jou. De loyaliteit verschuift van de ander naar jezelf.
Het nummer sluit af met een cruciale inzichtsverandering die de cirkel eindelijk doorbreekt: waar het als kind m'n taak voelde om m'n ouders gelukkig te maken, zie ik het nu als mijn allerbelangrijkste taak om mezelf gelukkig te maken.